آنست كه بدون الزام ، فقط از باب حبّ يا نياز انجام مىشود . اما محيى الدين عربى در فتوحات اين روايت را در مورد نوافل نقل مىكند و بعد مى گويد : وقتى نافله اين قدر مهم است فريضه كه اصل است چقدر مهم است ؟ در نظر اول هم حرف او بايد درست باشد اما اينكه بنابر روايات نافله مهم‌تر است به خاطر اينكه ، فريضه برايمان عادى شده است . و يا در فرائض بخاطر وجوب و الزام و ترس از عقاب خوانده مىشود . خوب ، تعبير اين بود كه امام را براى خود - خدايا - خالص كرده‌اى به نظر من لطيف‌ترين تعبير دربارهء پيغمبر ( ص ) و اين است كه در قرآن دارد : فانّك باعيننا ؛ تو جلوى چشم ما هستى . يا بر چشم ما جا دارى ! خطاب به پيغمبر ( ص ) است . دربارهء موسى ( ع ) دارد : واصتنعتك لنفسى ؛ تو را براى خودم ساختم . ساختن براى خود با خالص كردن براى خود . يك تفاوتهايى دارد ابراهيم ( ع ) مقام خلّت دارد . پيغمبر ( ص ) مقام حبّ دارد و بالاتر از اصطنعت هم مىباشد مچنين اخلاص از ساختن هم بالاتر است انسان مى سازد . ولى ممكن است يك چيزهايى هم همراه باشد ولى اين را خالص ساختند ، آن وقت مىشود فانّك باعيننا تو در چشم ما جاى دارى اين لطيف‌ترين جمله است . حالا دربارهء آقا ولى عصر ( عج ) استخلصته لنفسك و ارتضيته لنصر دينك تو او را براى يارى دين . خود پسنديده‌اى